درباره نویسنده

ساناز رمضانی

ساناز رمضانی

لیسانس اقتصاد و فوق الیسانس سینما. ازبچگی با سینما یادگرفتم تنهایی مو جشن بگیرم و تو دنیای آدمهای فیلمها غرق بشم. یه جایی دیگه فقط فیلم دیدن کافی نبود. این شد که مسیرمو عوض کردم و تصمیم گرفتم تخصصی سینما رو بشناسم. چرخش روزگار هم انقدر مهربون بود که منو به گروه نماوا اضافه کنه.

مطالب مرتبط

2 دیدگاه

  1. 2

    آرگان

    سلام
    .
    من از گوگل اتفاقی اومدم اما جالبه برام ۳۰ دقیقست اینجا دارم
    .
    با اجازتون اینجا برای دوستم تو واتس اپ فرستادم
    .
    ممنون

    پاسخ
  2. 1

    سجاد

    به حق فیلم جالبی بود…
    اوایل فیلم رگه های کلیشه‌ای و فیلم فارسی فیلم نمایان میشه و اون موقع می‌خواستم فیلم رو کنار بذارم و دیگه ادامه اش رو نبینم اما وقتی فیلم کم کم پیش رفت جذب فیلم شدم و میتونم بگم جزء معدود فیلم هایی بود که فیلم رو جلو نزدم و از دیدنش خسته نشدم.(مقایسه کنید با فیلم مرگ ماهی که فقط با اضافه کردن کاراکتر جدید شما رو به دیدن فیلم ترغیب می‌کرد و در اوج خستگی شما از فیلم یه نفر اضافه می‌شد و مثلا شما پیش خودتون می‌گفتید خب با اومدن پسری که در خارجه(بابک حمیدیان) گره فیلم باز میشه و روند داستان عوض میشه)
    مهم‌ترین ویژگی فیلم به عقیده من عدم وجود کاراکتر بی اثر در فیلمه (مقایسه کنید با فیلم انتهای خیابان هشتم که با حذف چندین کاراکتر اتفاق خاصی رخ نمی‌ده) که در تحلیل هم بهش اشاره شده بود.
    نکته دیگه ای که فیلم رو برای من جذاب کرد نبود خلا داستانی جواب دادن به همه ابهام های موجود در فیلمه که در ابتدای فیلم برای مخاطب بوجود میاد و سعی نشده با توجیه پایان باز و از این دست حرف ها خلا موجود فیلم رو پر کنه و پایان بندی بد فیلم رو بپوشونه(مقایسه کنید با فیلم مالیخولیا که نبود انسجام در فیلم رو به پای ماهیت فیلم و شخصیت مالیخولیا گذاشته بودند…)
    واقعا جای فیلم های با جسارتی مثل انزوا در سینمای ایران خالیه
    و نکته اخر اگه من هر جای حرفم به مقایسه متوصل شدم امیدوارم بد بنظر نرسه چون فقط با مقایسه می‌تونستم منظورم رو انتقال بدم.
    ایام به کام

    پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمامی حقوق این سایت متعلق به وبسایت نماوا است. تماشای فیلم تماس با ما