درباره نویسنده

ساناز رمضانی

ساناز رمضانی

لیسانس اقتصاد و دانشجوی کارشناسی ارشد سینما، دانشگاه تربیت مدرس. مهم ترین اتفاق زندگیم وقتی افتاد که اودیسه فضایی کوبریک رو دیدم و چشمام برق زد. همون موقع بود که فهمیدم راهو اشتباه اومدم. بعد از یه تغییر مسیر کوچولو، حالا اینجام.

مطالب مرتبط

3 دیدگاه

  1. 1

    اسماعیل

    فیلم بسیار مسخره ای بود حیف پولی که خرج این فیلم شده . اصلا هیچ مفهومی نداشت ، خب آخرش که چی ؟ چی شد اصن ؟ جریان از چه قرار بود اینا کی بودن اون پلیس کی بود و چرا گذاشت اینا برن ؟ در آخر چرا محمد رضا گلزار خودشون انداخت پایین اصلا انداخت یا نه ؟ و کلی سوال دیگه به نظر من مذخرف بود فیلم باید محتوا داشته باشه و در آخر هم یک پیامی به مخاطب برسونه این که اصلا هیچی نداشت .

    پاسخ
  2. 2

    رضا

    در این که کل فیم اوهام چند جوان بود شکی نیست. شادی بعد از گل مستقیما به مخدر گل مربوطه.
    از تحلیل خانم رمضانی خوشم اومد. به نظر فیلم سعی در پست مدرن بودن داشت مهم ترین دلیلش هم گیج بودن و دست و پا زدن سازنده برای استفاده از هرچیز که در ذهن جوانان امروز خفن محسوب میشه هست. پینک فلوید، کلاب ۲۷ ساله ها، مسائل سیاسی روز، مثلا خفن بودن و ریکلس بودن کامی، مهم نبودن هیچ چیز، بی اهمیت بودن، حس باحال بودن آرینه و نوبهار، موزیک خارجی گوش کردن و …
    به نظرم اگر سازنده روی یک موضوع فوکوس میکرد بهتر بود.

    این فیلم به نظرم انتهاش باز نبود بر خلاف اینکه سعی میکرد باشه. مشخصه که گلزار پرید وگرنه لب بوم ایستادن گلزار و بعد صدای هول شدن و تعجب آرینه و نوبهار اگر نشانه پریدن گلزار نباشه قطعا نشانه توهین به شعور مخاطب تلقی میشه و بعید میدونم سازنده مخاطبین خودش رو بیشعور بدونه.

    در کل من از فیلم خوشم اومد حس و حال باحالی داشت. البته آیتم سلیقه رو نباید نادیده گرفت. شاید بعضیا خوششون نیاد.

    پاسخ
  3. 3

    مینا. نمین

    موافقم با نقد به جا و درست منتقد. یه فیلم آشفته و بی سر و ته که فقط ادای سورئال بودن رو در میاره.

    پاسخ

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تمامی حقوق این سایت متعلق به وبسایت نماوا می‌باشد. تماشای فیلم تماس با ما